Özel gereksinimli bir kardeşi olan çocuklar çoğu zaman sorularını sormaya çekinir ya da duygularını nasıl ifade edeceklerini bilemez. Kardeşlerle açık, yaşa uygun ve sevgi dolu bir iletişim kurmak, aile içindeki huzur için büyük önem taşır.
Neden konuşmak gerekir?
Çocuklar evde bir şeylerin farklı olduğunu mutlaka fark eder. Kendilerine açıklama yapılmadığında boşlukları kendi hayal güçleriyle doldurur; bazen kardeşlerinin durumundan kendilerini sorumlu tutabilir ya da kardeşlerine de "bulaşacağından" korkabilirler. Doğru bilgi bu kaygıları azaltır.
Yaşa göre anlatım
- Okul öncesi: kısa ve somut cümleler kullanın: "Kardeşinin konuşmayı öğrenmesi biraz daha uzun sürüyor, öğretmenleri ona yardım ediyor."
- İlkokul çağı: kardeşin neleri yapabildiğini ve hangi konularda desteğe ihtiyaç duyduğunu anlatın; sorularını cevaplamaya açık olun.
- Ergenlik: tanı hakkında daha ayrıntılı bilgi verin, geleceğe dair düşüncelerini ve kaygılarını dinleyin.
Dikkat edilecek noktalar
- Duygularına alan tanıyın Kıskançlık, öfke, utanç ya da üzüntü hissetmesi doğaldır. Bu duyguları yargılamadan dinleyin.
- Ona özel zaman ayırın Kısa da olsa yalnızca onunla geçirdiğiniz düzenli zamanlar, kendini değerli hissetmesini sağlar.
- Sorumluluk yüklemeyin Kardeşine yardım etmesi güzeldir, ancak bu bir zorunluluk ya da ebeveynlik görevi olmamalıdır.
- Birlikte oyun fırsatları yaratın İki kardeşin de keyif aldığı basit oyunlar bulun; ortak başarıları birlikte kutlayın.
- Arkadaşlarına ne söyleyeceğini konuşun Okulda gelebilecek sorulara nasıl cevap verebileceğini birlikte planlayın.
Kardeşler, birbirlerinin en uzun süreli yol arkadaşlarıdır.
Destek almak
Kardeşin uzun süre içine kapanması, okul başarısında belirgin düşüş ya da sık öfke patlamaları gibi durumlar fark ederseniz bir uzmandan destek almak faydalı olur. Psikoloğumuz hem ebeveynlerle hem de kardeşlerle görüşerek bu süreçte aileye eşlik eder.
Bu yazı genel bilgilendirme amaçlıdır; tanı veya tedavi yerine geçmez.
